De
censuur in actie.
De
papyrus van Caesar, het 36ste album van Asterix,
ligt in de winkels. De ingrediënten zijn als vanouds: woordspelingen en het
verleden aan het heden linken. We maken weer kennis met de Gallische koppigheid
en de Romeinse spitsvondigheid en zien de Romeinse censuur in actie. Het nieuwe
album is opnieuw een juweeltje.
Het verhaal vangt aan op het moment dat Caesar zijn Commentarii De Bello Gallico, ofwel Commentaren over de Gallische Oorlog, afgewerkt
heeft. Caesar heeft heel Gallië veroverd. Héél Gallië? Nee, één klein dorp
bleef dapper weerstand bieden.
En daar
is Caesar eerlijk over al denkt zijn uitgever, Bonus Promoplus, daar anders over. Het betreffende hoofdstuk wordt
weggelaten en alle kopieën vernietigd. Maar één kopie blijft bestaan en komt in
de handen terecht van de Gallische activist en nieuwtjesjager Polemix. Uiteindelijk komt de papyrus in
het dorp van onze helden terecht.
Daar krijgt Heroïx het idee om ook zijn commentaren te
schrijven. Ondertussen zorgen Asterix, Obelix, Panoramix én Idefix dat de
papyrus – en dus het hoofdstuk – blijft bestaan door hem toe te vertrouwen aan de
oude druïde, Archeopterix, ooit nog
de leraar van Panoramix. Deze druïde is verantwoordelijk voor het mondeling
overbrengen van de geschiedenis van de Galliërs. Want zoals de Panoramix zegt: “Wat geschreven is zal verdwijnen, maar de
woorden blijven.” Ondertussen zitten de censuur, de speciale eenheden van
Promoplus, achter de papyrus aan.
Het
nieuwe album, het tweede van scenarist Jean-Yves
Ferri en tekenaar Didier Conrad,
is een satire op de journalistiek en censuur. De nadruk ligt op de strijd over
de controle van informatie en de macht die dat met zich meebrengt.
Het
album zit vol met postduiven die snel en efficiënt berichten kunnen versturen. De
postbode met de postkoets vreest zelfs voor zijn baan: “(gevloek) en wie staat
straks op straat? De bode!” roept hij een postduif achterna. Wanneer een duif
door de piraten wordt onderschept spreken we terecht van informatiepiraterij. Het
postduifsysteem wordt gekoppeld aan ons hedendaagse postsysteem en dit levert
grappige situaties op.
De
gebruikelijke verwijzingen naar bestaande personen komen ook nu weer boven:
Polemix, de nieuwtjesjager en klokkenluider, is geïnspireerd op Julian Assange,
en de uitgever van Caesar, Promoplus, is geïnspireerd op Jacques Séguéla, de publicist
en imago-adviseur van de voormalige Franse president Mitterrand. Meer
vertrouwde elementen zijn dat Obelix zich ergert als men hem dik noemt, Hoefnix
en Kostunrix elkaar het leven zuur maken, Heroïx en zijn vrouw Bellefleur geregeld
ruziemaken, Asterix de denker blijft…
Het
nieuwe Asterix-team is heel goed bezig en we kunnen alleen maar uitkijken naar
het volgende album.
En wat
is er ondertussen met het hoofdstuk over de
Gallische Oorlog gebeurd? Dat is overgegaan van druïde op druïde totdat het
ter ore is gekomen van twee stripmakers die er een serie grappige verhalen van
maakten.
Boekgegevens:
Jean-Yves
Ferri; Didier Conrad, Asterix 36: De
papyrus van Caesar, Hachette, ISBN 9782864972723 (€ 6,95)
